Curso 2017-2018

SESIÓN DO LUNS 9 DE ABRIL DE 2018

       Nova xuntanza co grupo de 3º e 4º ESO. 
       Continuando coas lecturas relacionadas coa arte, hoxe achegámonos a Goya. A sesión centrouse, nunha primeira parte, na lectura e comentario (variado: dende o vocabulario ata as aclaracións históricas necesarias para a comprensión) do primeiro capítulo do libro EL VUELO DE LA RAZÓN, de Vicente Muñoz Puelles, centrado no cadro A FAMILIA DE CARLOS IV: De Museo Nacional del Prado: 

  

Chamou a atención o traballo de composición e organización do cadro, así como o carácter  rabudo do príncipe Fernando, o futuro Fernando VII, na procura da súa preeminencia:

Na segunda parte da sesión proxectamos o documental de José Luis López-Linares titulado GOYA EN TIEMPOS DE GUERRA.

Curso 2017-2018

                                    Sesión do 26 de febreiro de 2018

     5ª sesión co grupo de 1º e 2º da ESO. Hoxe tiñan que traer lido o libro El Juego de Christopher.

Comezamos falando da historia e comparándoa coa película Wonder , comentando que este personaxe non aparece na película pero resulta ser moi importante xa que foi o primeiro amigo de August (o protagonista da saga).

    Limos en alto e comentamos algúns dos episodios que nos pareceron máis interesantes. Despois reflexionamos sobre a evolución de Christopher, que pasa de ser un rapaz moi déspota, que trata mal á súa nai  e que non presta a debida atención á súa amizade con August, a converterse nun rapaz moito máis responsable e que se decata da boa sorte que ten na súa vida, coa súa familia,  as súas amizades e a súa vida en xeral.

    Rematamos esta sesión lendo o seguinte libro da saga Wonder,  Charlotte tiene la palabra, que nos axudará a entender os conflitos, os problemas e as “estrañas” amizades que xorden ao comezo da Secundaria.

Curso 2017-2018

CLUB DE LECTURA

3º/4º ESO

SESIÓN DO 19 DE FEBREIRO DE 2018

Tocaba traer lido o libro CINCO CONTOS SOBRE VELÁZQUEZ, ou case. Balance desigual. Lembramos –reconstruímos- o argumento de cada conto e pasamos os cadros e algunhas historias mitolóxicas inspiradoras (caso de Aracné, por exemplo).

Falamos das sibilas:

“Como consecuencia do encontro con Ignacio Sobradiel, Mercedes tivo todo o día o tema das sibilas vivo no pensamento.

Ao iniciarse nos estudos da cultura clásica xa lle chamara especialmente a atención. Foi lembrando aspectos daquelas personaxes, sempre mulleres, que no mundo antigo eran oráculos que tiñan o don de predicir o futuro, en especial feitos de tipo espiritual, relixioso ou político que, de se cumpriren, haberían de orixinar importantes consecuencias na vida das xentes e das nacións.

Segundo constaba en numerosos textos da Antigüidade clásica, e en moitos outros posteriores, elas desenvolvían a súa portentosa actividade á marxe de sacerdotes, templos e palacios, e buscaban a densidade dos bosques, a penumbra silenciosa das cavernas e a influencia inspiradora dos torrentes que baixaban das montañas ou dos ríos que fluían polos bosques e polas chairas fértiles.

Manifestaban as súas profecías en estado de transo ou éxtase, e as primeiras que existiron facíano en hexámetros gregos, que se pasaban á escritura para que permanecesen.”

(Os soños da sibila, Joan Manuel Gisbert, páxinas 45-46).

Tratamos de entender mellor o conto de INOCENCIO X (Daniel Nesquens). Por algunha razón –tal vez os nomes dos pintores que aparecen mencionados, a viaxe a Italia, a foto no xardín e os preparativos para o cadro ou unha lectura apresurada- a algunhas alumnas lle resultou difícil.

     

Para rematar proxectamos algúns fragmentos do vídeo de Televisión Española sobre o pintor (DIEGO VELÁZQUEZ O EL REALISMO SALVAJE) e, en especial, as interpretacións doutros pintores ( de Goya a Bacon), fotógrafos e cineastas.

Curso 2017-2018

                              Sesión do 22 de xaneiro de 2018

         Comezamos a 4ª sesión co grupo de 1º e 2º da ESO. Hoxe tocaba comentar o libro A orquestra terrestre. En primeiro lugar destacar que por ter as vacacións de Nadal entre unha e outra sesión, a todos e todas deulles tempo a ler o libro completo. Comentamos os capítulos máis divertidos, reflexionamos sobre as ensinanzas sobre a música que nos transmitiu o libro e representamos lendo en voz alta algúns dos diálogos máis graciosos. 

      Cando rematamos esta actividade presentamos as seguintes lecturas que serán os libros que constitúen a “continuación” ou “complemento” ao libro de Wonder, la lección de August. 

      Empezaremos lendo a historia El juego de Christopher, que nos servirá para traballar valores como a verdadera amizade, e tamén para seguir profundizando na arte da música, xa que o protagonista da historia toca o trombón na orquestra da súa escola.

Curso 2017-2018

SESIÓN DO CLUB DE LECTURA

15 DE XANEIRO DE 2018

3º/4º ESO

               Tocaba CINCO CONTOS SOBRE VELÁZQUEZ

    Antes, unha pequena conversa sobre o pintor e os cadros famosos. Sobradamente coñecido todo.

        Houbo, sen embargo, un momento de desconcerto cando, profundando na biografía e na etapa de formación, descubrimos como o pintor se formou artesanalmente no taller doutro pintor, o sevillano Francisco Pacheco, dende os once anos. Choca a descrición xenérica dunha aprendizaxe dende o básico fronte á imaxe romántica dos artistas. 

     Como o libro era novo, pasamos á lectura colectiva do primeiro conto (Eliacer Cansino, As mans transparentes) e a certa análise do cadro que o inspira: 
      O AUGADOR DE SEVILLA

“20 de abril

(No Prado, despois de tres días de espera mirando os seus cadros, oio por fin a voz de Velázquez)

Pregúntasme como debes pintar:

Toma unha copa de auga e píntaa cen veces, duascentas, como fixen eu algunha vez. Algún día poderás beber dela e cando bebas desa copa verás con transparencia.

Cando vexas con transparencia non quererás pintar. Aínda así seguirás, coma min, intentando ser fiel a unha devoción xa antiga, un ano, dous anos, dez…

Un día sorprenderaste lembrando que pintabas, que eras pintor e buscabas a transparencia. Ese día xa estás na transparencia e daquela a pintura parecerache unha lembranza feliz da infancia.”

2017-2018

                       Sesión do 18 de decembro de 2017

     Nesta 3ª sesión co grupo de 1º e 2º da ESO, comentamos os temas tratados na segunda metade do libro, aínda que algúns non tiveron tempo de lelo (tempada de exames?).

    Para que ninguén quedase atrás lemos algúns fragmentos desta parte, os que non pareceron máis interesantes, isto é, o capítulo 10 "Unha estatua mareada" no que se nos conta como lles foi a representación da obra no colexio e o capítulo 13 "O gran partido" na que nos enteramos de como os protagonistas xogaron o partido de fútbol mixto co seu equipo chamado, adiviñades?, “Mona Lisa”.   

    Despois de comentar o final do libro e escoitar as opinións sobre el, a máis común é que lles resultou moi entretido, pasamos ao seguinte libro que iamos ler: A orquestra terrestre de Harkaitz Cano, que nos servirá para falar do mundo da música.

      Limos en alto o primeiro capítulo do libro e quedamos en que lerían esta obra para a próxima reunión, xa despois das vacación de Nadal. 

2017-2018

SESIÓN DO 4 DE DECEMBRO DE 2017

           

Nesta segunda sesión do grupo de 3º e 4º da ESO tocaba traer lido o O armiño dorme e falar sobre el.

           

A conversa encheuse primeiro cos Médicis (Cósimo) e con Leonor de Toledo. Vimos os cadros de Bronzino:

Agnolo_Bronzino_-_Cosimo_I_de'_Medici_in_armour_-_Google_Art_Project

Agnolo_Bronzino_-_Eleonora_of_Toledo_-_Google_Art_Project

Seguimos co visionado dun fragmento da serie Medici Godfathers of the Renaisance:        

 https://youtu.be/m0Fc2rKb6-Y

Por suposto presentamos a Bia de Medicis:

Angelo_Bronzino_-_Bia,_The_Illegitimate_Daughter_of_Cosimo_I_de'_Medici_-_WGA3244

Mateo, Carlos, Hugo, Pablo e David diante da proxección co cadro de Bia de Médicis

A análise do cadro Xove cabaleiro nunha paisaxe, de Carpaccio, acompañouse da lectura das páxinas correspondentes do libro, nas que o pintor Bronzino fala con Bia mentras fai o seu retrato:

CARPACCIO, Vittore_Joven caballero en un paisaje_82 (1935.3)

Museo Thyssen Bornemisza

E non podía faltar A dama do armiño, de Leonardo, a quen Bronzino non se atreve a imitar:

Rematamos, en fin, en Siena, coas carreiras do Palio: 

https://youtu.be/986WKKfD9mQ

               

Adiviñade o porqué.